Εμμηνόπαυση και αλωπεκία. Ποια είναι η σχέση μεταξύ τους;

Η τριχόπτωση μπορεί να γίνει υπερβολική για διαφορετικούς λόγους. Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι, και κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης και γενικότερα, είναι: ο τοκετός, η αναιμία από έλλειψη σιδήρου, το επεισόδιο μεγάλης θλίψης ή άγχους ή, πρόσφατα, η προσβολή από COVID-19. Επιπλέον, ορισμένες ενδοκρινικές-μεταβολικές παθήσεις όπως η διαταραχή του θυρεοειδούς, η υπερβολικά περιοριστική δίαιτα απώλειας βάρους ή η λήψη κάποιου φαρμάκου μπορεί να προκαλέσει αύξηση του προαναφερθέντος αριθμού των 200 τριχών. «Αυτή η τελογενική απώλεια (ή μη φυσιολογική πτώση) μπορεί να συμβεί πολλές φορές στη διάρκεια της ζωής μας, ακόμη και αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους», λένε οι ειδικοί στα δερμο-καλλυντικά.

Στην ορμονική αλλαγή που έρχεται με την εμμηνόπαυση, μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερη απώλεια μαλλιών, χωρίς όμως να χρειάζεται να είναι κάτι ανησυχητικό ή που να μην έχει λύση. Γιατί, πότε είναι η στιγμή να ανησυχήσεις;Εύκολο: αν δεις ότι αφήνεις πολλές τρίχες στο μαξιλάρι, στη βούρτσα ή στο ντους και ότι αυτή η πτώση διαρκεί περισσότερο από τρεις μήνες (αλλά δεν παρατηρείς κάποια συγκεκριμένη περιοχή του κεφαλιού πιο αραιωμένη, αλλά πρόκειται για μια γενική πτώση από ολόκληρο το κεφάλι), διατήρησε την ηρεμία σου. Δεν είναι τίποτα που να μην έχει λύση. Πήγαινε σε έναν δερματολόγο και ζήτησε να σου συνταγογραφήσει ένα διατροφικό σύμπλεγμα που να περιέχει πολυφαινόλες, ψευδάργυρο, βιταμίνη D, ασβέστιο, βιταμίνες Β, βιοτίνη και / ή βιταμίνη Α.

Αυτό που είναι στο χέρι σου

Το σημαντικό είναι να γνωρίζεις ότι αυτός ο τύπος πτώσης έχει λύση. Η ανησυχία μόνο θα το χειροτερεύσει και τα μαλλιά σου θα μακρύνουν ξανά. Εν τω μεταξύ, να τρως καλά και με ποικιλία, να ξεκουράζεσαι σωστά και να προσέχεις να μην έχεις το τριχωτό της κεφαλής πολύ ευαισθητοποιημένο ή υπερβολικά λιπαρό. Αυτά και τα δύο είναι παράγοντες που συμβάλλουν σε μεγαλύτερη πτώση και είναι συχνά στην εμμηνόπαυση.

Τώρα, κατανοώντας τι είναι η τελογενική απώλεια και γιατί εμφανίζεται (εντός και εκτός εμμηνόπαυσης), μπορεί να παρατηρήσεις ότι τα μαλλιά σου πέφτουν και το κάνουν μόνο σε μια συγκεκριμένη περιοχή. «Όταν η πτώση είναι μαζική και εντοπίζεται σε μια περιοχή που παραμένει αραιωμένη, είναι γνωστή ως αλωπεκία και είναι ένα θέμα που υπερβαίνει κατά πολύ την αισθητική», λένε οι δερματολόγοι. Η έγκαιρη διάγνωση είναι ζωτικής σημασίας.

Πώς συνδέεται η αλωπεκία με την εμμηνόπαυση;

Την ονομάζουν αλωπεκία ανδρογενετική ή γυναικεία ανδρογενετική και, αν και είναι μια συνηθισμένη φαλάκρα, δεν είναι όπως στους άνδρες. «Επηρεάζει αρχικά την περιοχή της χωρίστρας και, αργότερα, την άνω περιοχή, αν και σε πολλές περιπτώσεις διατηρείται η μετωπική γραμμή εμφύτευσης (οι είσοδοι)», εξηγούν οι ειδικοί δερματολόγοι.

«Όταν η αλωπεκία εμφανίζεται στα 50-55 χρόνια ονομάζεται μετεμμηνοπαυσιακή FAGA, οφείλεται σε γενετική προδιάθεση και ορμονικούς παράγοντες και μπορεί να επιδεινωθεί (όταν είναι ήδη σε εξέλιξη) ή να ενεργοποιηθεί (όταν είναι λανθάνουσα) από παράγοντες όπως το άγχος και η αγωνία», λένε οι δερματολόγοι, που διευκρινίζουν ότι τα πρώτα συμπτώματα συνήθως δείχνουν απώλεια τριχοειδούς πυκνότητας στην μετωπιαία περιοχή, με διεύρυνση της γραμμής.

Αυτή η αλωπεκία μπορεί να βιωθεί σε πολλές βασικές στιγμές – σε ορμονικό επίπεδο – της ζωής: «Μπορεί να αρχίσει να βιώνεται από την ηλικία των 8 ετών, που συμπίπτει με την έναρξη της ορμονικής παραγωγής των επινεφριδίων, ακολουθούμενη από μια κορύφωση που θα παρατηρηθεί στην εφηβεία μεταξύ 15 και 25 ετών, και κάποια άλλη στιγμή στην εμμηνόπαυση, μεταξύ 50 και 55 ετών», τονίζει μια ομάδα δερματολόγων που ειδικεύονται στις μεταμοσχεύσεις μαλλιών.

Η εξήγηση είναι ότι, σε ένα στάδιο στο οποίο μεταβάλλεται το ορμονικό συστατικό, όπως είναι η εμμηνόπαυση, μπορεί να υπάρξει αύξηση των ανδρικών ορμονών που ονομάζονται ανδρογόνα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο θύλακας της τρίχας – εκεί όπου βρίσκεται κάθε τρίχα – μπορεί να επηρεαστεί, μειώνοντας το μέγεθός της και καθιστώντας δύσκολη την παραγωγή νέας τρίχας.

Η πρόληψη είναι το κλειδί

Τα κακά νέα είναι ότι, όταν αυτή η αλωπεκία αναπτυχθεί πλήρως, τα μαλλιά που έχουν χαθεί δεν αναπληρώνονται και η μεταμόσχευση ή το μικρομόσχευμα είναι η μόνη οριστική λύση. Τα καλά νέα είναι ότι, αν εντοπιστεί εγκαίρως, είναι διορθώσιμο και ότι ο τεχνολογικός εξοπλισμός και οι επαγγελματίες που διαθέτουμε σήμερα στον κόσμο έχουν εξελιχθεί πολύ σε αυτόν τον τομέα.

Αναζήτησε εναλλακτικές, τίποτα δεν έχει χαθεί

Επιπλέον, υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις που μετριάζουν αυτήν την πτώση (οι οποίες λειτουργούν επίσης εάν πρόκειται για τελογενή απώλεια). «Προτείνονται θεραπείες πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια που λαμβάνονται από το δικό σας αίμα και εγχέονται στο τριχωτό της κεφαλής (PRP), σε συνδυασμό με αντιανδρογόνα, τοπική ή στοματική μινοξιδίλη για την αύξηση της πυκνότητας των μαλλιών, μικροενέσεις ντουταστερίδης, ανάλογα προσταγλανδίνης, μικροβελονισμός ή λέιζερ χαμηλής ισχύος», καταλήγουν οι ειδικοί.