Μόνη, αλλά όχι μόνη σου: Η σύγχρονη γυναικεία δύναμη, η επιλεγμένη μοναξιά.

Στον 21ο αιώνα, η επιλεγμένη μοναξιά θεωρείται μια μορφή γυναικείας ενδυνάμωσης. Με οικονομική ανεξαρτησία και μακριά από τις ξεπερασμένες κοινωνικές συμβάσεις, όλο και περισσότερες γυναίκες αποφασίζουν να ζήσουν όπως θέλουν, χωρίς την ανάγκη σταθερού συντρόφου. Η επιλεγμένη μοναξιά, από μια νέα οπτική γωνία, δεν είναι η αξιοπρεπής λύση όταν δεν έχεις βρει κανέναν, αλλά ο δρόμος που διαλέγεις μπροστά σε μια καλύτερη δυνατότητα: Να ακολουθείς τον δικό σου ρυθμό. Το δικό σου πρόγραμμα, τις δικές σου αποφάσεις, τις δικές σου επιθυμίες και στόχους. Αυτό, μακριά από το να είναι ένα ψυχολογικό δράμα, μπορεί να μετατραπεί στην καλύτερη ρομαντική κωμωδία, αρκεί ο ρομαντισμός να είναι μεταξύ εσένα και των ονείρων σου.

Επιλεγμένη μοναξιά: δεν είναι το ίδιο να είσαι μόνη με το να νιώθεις μόνη

Εδώ πρέπει να κάνουμε μια βασική διάκριση: Όταν μιλάμε για μοναξιά, πρέπει να γνωρίζουμε ότι δεν είναι όλες οι μορφές μοναξιάς ίδιες. Όταν δεν είναι εθελοντική, μπορεί να πονάει, να απομονώνει ή να κάνει αόρατο αυτόν που την υποφέρει. Η μη επιλεγμένη μοναξιά μπορεί να έρθει μετά από έναν χωρισμό, μια μετακόμιση σε άλλη χώρα ή πόλη, μια απώλεια, μια ασθένεια. Σε αυτή την περίπτωση, αν και με προσπάθεια μπορεί να μετατραπεί σε επιθυμητή, απαιτεί πάντα μια διαδικασία προσαρμογής. Υπάρχουν εργαλεία για να μεταμορφώσουμε τη μοναξιά σε μια ευκαιρία για να ζήσουμε καλύτερα, μπορούμε να περάσουμε από μια μοναξιά που πονάει σε μια μοναξιά που μπορεί να θεωρηθεί επιλεγμένη και να βιώνεται ως πηγή ανάπτυξης. Αμφισβητείται πλέον η κυρίαρχη άποψη ότι το να είσαι μόνη είναι αρνητικό και προτείνεται ότι με ωριμότητα και αυτογνωσία, μπορείς να μετατρέψεις αυτήν την κατάσταση σε ευκαιρία για προσωπική ανάπτυξη και εσωτερική πληρότητα.

Κατ’ αρχάς, μπορεί να είναι ένας καταπληκτικός τρόπος για να ανακαλύψεις τον εαυτό σου και να δώσεις νέο νόημα στη ζωή: Η μοναξιά δεν είναι απλώς μια κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι, αλλά μια ισχυρή επιλογή όταν την κατανοείς και την αντιμετωπίζεις συνειδητά. Καλούμαστε να αλλάξουμε τις πεποιθήσεις που έχουμε για τη μοναξιά, να αμφισβητήσουμε τις κοινωνικές αφηγήσεις σχετικά με το να είμαστε πάντα συνδεδεμένες και να μάθουμε πρακτικά εργαλεία ώστε να απολαμβάνουμε τη μοναξιά που έχουμε εμείς οι ίδιες επιλέξει. 

Κατά τη σωστή έννοια, η μοναξιά μπορεί να είναι μια απίστευτη πηγή ευεξίας. Και σε αυτό το σημείο πρέπει να εισαγάγουμε μια σημαντική διαφορά: Το να ζεις μόνη δεν σημαίνει να ζεις απομονωμένη. Στην πραγματικότητα, είναι ακριβώς το αντίθετο. Έχουμε ήδη αναφέρει εδώ αρκετές φορές ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επιμένει ότι οι κοινωνικές σχέσεις είναι ένας από τους πυλώνες της υγείας. Και έχει δίκιο. Γι’ αυτό, η επιλεγμένη μοναξιά δεν μπορεί να μετατραπεί σε εξαφάνιση από τον χάρτη, ακύρωση φιλίας και τα σχετικά. Αντιθέτως: Μπορεί να αξιοποιηθεί για να δημιουργηθούν κοινωνικά δίκτυα –εκτός διαδικτύου, φυσικά– που να είναι πλούσια και ποικίλα και να συνεχίσει να καλλιεργεί στενές φιλίες και οικογενειακούς δεσμούς, αρκεί να είναι υγιείς και επωφελείς σχέσεις. Να επιλέγουμε καλύτερα τους δεσμούς, να μην τους επιβάλλουμε, αλλά να τους φροντίζουμε. Όλα αυτά, διατηρώντας παράλληλα την πολύτιμη ανεξαρτησία μας. Δεν ακούγεται άσχημα, έτσι δεν είναι;

Τέσσερις στρατηγικές για μια επιλεγμένη μοναξιά βιωμένη καλά

Πώς μετατρέπεται η μοναξιά σε πηγή ευεξίας και όχι σε ένα θλιβερό καταφύγιο; Ακολουθούν μερικές συμβουλές.

1. Καλλιέργησε μια εσωτερική ζωή

Μάθε να ακούς τον εαυτό σου: Διάβασε, γράψε, σκέψου, περπάτησε χωρίς ακουστικά, επίτρεψε στον εαυτό σου και λίγη δημιουργική βαρεμάρα. Σε έναν υπερσυνδεδεμένο κόσμο, η σιωπή είναι μια πολυτέλεια και μόνο μέσω αυτής θα μάθεις να μετατρέπεις τη μοναξιά σε ένα σχέδιο για αυτό που πραγματικά θέλεις, για αυτό που σε ενδιαφέρει και σε συγκινεί.

2. Μετάτρεψε τα χόμπι σου σε προσωπικό σου χώρο

Τι σου αρέσει να κάνεις; Ζωγραφική, τρέξιμο, κεραμική, χορό, συλλογή βινυλίων, διάσωση σκύλων… Τα χόμπι είναι ένα βασικό μέρος της ταυτότητάς μας. Πολλές γυναίκες, όταν είμαστε σε μια σχέση, παραμελούμε τα χόμπι μας. Είναι καιρός να τα ανακτήσουμε χωρίς να περιμένουμε να συμφωνήσουμε με κανέναν.

3. Συμμετοχή στην κοινότητα

Το να προσφέρεις στους άλλους είναι ένας από τους πιο απίστευτους τρόπους αυτοφροντίδας. Γίνε μέλος σε μια λέσχη ανάγνωσης, πάρε μέρος σε συλλόγους της γειτονιάς, κάνε εθελοντισμό, γίνε μέλος σε ένα αθλητικό κέντρο. Το να ζεις μόνη δεν σημαίνει να ζεις κλεισμένη. Αντιθέτως: Βγες έξω και διάλεξε την παρέα σου.

4. Ξανάγραψε το αφήγημα της κοινωνίας

Αυτό είναι, ίσως, το πιο σημαντικό βήμα: σταμάτα να δικαιολογείσαι. Όταν σε ρωτούν: «Και εσύ, πότε;», απάντα: «Το σκέφτομαι». Δεν βρίσκεσαι σε μια φάση, δεν είσαι στην αίθουσα αναμονής. Είναι η επιλεγμένη μοναξιά και είναι αυτό που σε κάνει να ανθίζεις. Θυμήσου: Δεν παραιτείσαι. Αγάπη για τον εαυτό σου, φιλία, σχέδια, αίσθημα κοινότητας, ελευθερία. Αυτό μάλιστα, είναι το αληθινά ευτυχισμένο τέλος.